عکس جنین بیست و یک هفته ای به نام ساموئل الکساندر که در داخل رحم مادر احتياج به عمل جراحي پيدا کرد و اگر از رحم خارج ميشد ممکن نبود زنده بماند .

 دکتر برنر جراح اين عمل بزرگ بودند و جنين را در داخل رحم مورد جراحي قرار دادند .در حين عمل جراحي جنين دست کوچکش را از شکافي که دکتر ايحاد کرده بود بيرون آورد و انگشت پزشک معالجش را فشرد و عکاس اين صحنه ناباورانه را در تاريخ ثبت کرد .دست پسرک کوچکي که براي حس قدر شناسي از رحم بيرون آمد و انگشت دکتر را به خاطر تشکر از هديه زندگي که او بخشيد ،فشرد. اگر همه ما در وجود فطري خود تا اين حد احساس قدر شناسي داشتيم .پس الان اين حس را کجا جاي گذاشتيم ؟در کدام نقطه و کدام لحظه حس قدرشناسي خودمان را براي هميشه دفن کرديم و غول توقع و زياده خواهي را همراه خود کرده و در قلبمون جاي داديم .... قلب پاکمون را جايگاهي کرديم، براي جولان دادن احساسهايي که هر از گاهي جانمان را به لب ميرسانند و به جاي حس زندگي فقط احساس مرگ و نابودي را در ما شعله ور ميکنند. چرا هرگز به ياد نياورديم که بايد از کساني که بهمون زندگي بخشيدند تشکر کنيم ؟ چرا فراموش کرديم که گوهر ناياب وجودمون پر از پاکي و زيبايي بوده و عشق به زنده بودن و زندگي کردن و به ديگران زندگي بخشيدن جزء جدا نشدني فطرت انساني ماست ... اين عکس مي‌تواند عکس سال باشد . . .

منبع:بر گرفته از http://bardary.blogfa.com/post-91.aspx